biektywy z serii Di II przeznaczone są wyłącznie do lustrzanek z matrycami APS-C, czyli o maksymalnym rozmiarze sensora 24x16 mm. Jako, że matryca APS-C jest mniejsza od małoobrazkowej należy ogniskową obiektywu pomnożyć przez odpowiedni współczynnik. Wtedy dopiero wyjdzie rzeczywista ogniskowa obiektywu. W przypadku aparatów Canon współczynnik wynosi 1.6x, Nikon 1.5x, Olympus 2x. Ten nowy obiektyw doskonale sprawdzi się w zdjęciach architektury oraz ciasnych pomieszczeniach. Obiektyw 10-24 mm po założeniu do lustrzanki cyfrowej Nikon będzie miał ogniskową około 15-36 mm.Zbudowany jest z 15 elementów w 12 grupach w tym z trzech szkieł asferycznych oraz jednego o niskiej dyspersji. Soczewki asferyczne eliminują aberrację sferyczną oraz inne wady optyczne. Są bardzo przydatne w obiektywach szerokokątnych, w których redukują zjawisko dystorsji. Dodatkowo wprowadzają plastyczny, ostry i jasny obraz. Obiektywy z soczewkami ASL mają zazwyczaj mniejszy rozmiar w porównaniu do obiektywów bez takich soczewek. Szkło LD gwarantuje doskonałą ostrość i korekcję barwną przez zminimalizowanie aberracji chromatycznych. Aberracja chromatyczna jest rodzajem zniekształcenia obrazu i koloru zachodzącego przy przechodzeniu promieni świetlnych o różnych długościach. Wada ta objawia się kolorowymi obwódkami przy kontrastowych motywach. Najbardziej jest widoczna w teleobiektywach, np. robiąc zdjęcie gałęzi na jasnym tle nieba na powiększeniu będzie można zauważyć kolorową obwódkę. W obiektywach ze szkłem LD wada ta jest możliwe mocno zredukowana. Dzięki wewnętrznemu ogniskowaniu, ostrość ustawiana jest wewnątrz obiektywu bez ruchu jego zewnętrznych elementów. Jako, że przednia soczewka jest stała pozwala to na zastosowanie osłon tulipanowych oraz filtrów np. polaryzacyjnego.